Lees hier hoe wij omgaan met solliciteren tijdens de coronacrisis

Dick, Ina en Corinda Breunesse

VDL MPC

" Omdat we allemaal op een andere afdeling werken, hebben we onze eigen collega’s en verhalen. "

Dick, Ina en Corinda Breunesse - VDL MPC

We interviewen Dick, Ina en Corinda. Drie gezinsleden van een gezin van vijf uit Baarn. Dick nam niet alleen zijn vrouw mee naar VDL MPC, maar ook alle drie zijn kinderen hebben bij het bedrijf gewerkt. Zijn dochter Corinda werkt er nog steeds. 

Hoe zijn jullie bij VDL terechtgekomen?
Dick: “In 1980 begon ik na de Philips school bij Philips in Huizen. Na dertien jaar werd dit bedrijf overgenomen door Hollandse Signaalapparaten, nu Thales Nederland. Van de vier bankwerkers die mee mochten was ik er één.” Ina: “Toen Dick thuiskwam met de mededeling dat ze op zoek waren naar een nieuwe secretaresse bij VDL MPC, heb ik meteen de toenmalige directeur Leo gebeld. Ik kon de volgende dag al op gesprek komen.” Dick: “Op de website bij de vacature stond: ‘IJzersterk talent gezocht’ en ik dacht meteen aan Ina.”

Ina: “Het was wel even wennen want ik ging van bijna fulltime moeder naar 24 uur werken. Gelukkig ging het thuis heel goed.” Corinda: “Ik was bezig met een opleiding voor onderwijsassistente. Toen ik daar niet helemaal op mijn plek zat, kreeg ik al snel een leuke plek mét opleiding aangeboden bij VDL MPC. Ik kon meteen beginnen als cleanroom medewerker en had de mogelijkheden om door te groeien. Ik ben er echt heel blij mee en voel me -vanaf dag één- helemaal thuis.” 

Hoe is het om alle drie bij VDL te werken?
“Omdat we allemaal op een andere afdeling werken, hebben we onze eigen collega’s en verhalen. Stiekem vind ik het ook fijn om zo dicht bij mijn man en dochter te werken. We bemoeien ons niet met elkaars werkzaamheden, maar ik kan mijn dochter wel af en toe een beetje in de gaten houden”, lacht Ina. “We bespreken natuurlijk wel veel dingen met elkaar, maar dat zijn dan alleen de positieve. Ook kunnen we op de dagen dat we alle drie werken carpoolen”, vult Dick aan.

“Toen ik hier kwam werken waren er nog niet veel jongeren aan het werk dus ging ik altijd lunchen met mijn vader. Het is fijn om, als je net ergens werkt, al iemand te kennen. Nu doe ik dat niet meer, alleen als ik mijn geld vergeten ben,” grapt Corinda.

Wat vinden jullie zo leuk aan jullie werk?
“Ik werk graag met mijn handen. Tegenwoordig kun je veel mooiere en complexere producten maken. Dat houdt het uitdagend”, vertelt Dick. “Door mijn ervaring komen er ook regelmatig collega’s naar me toe die mijn hulp vragen. Maar het leukste vind ik om te proberen afgekeurde producten op te lappen zodat deze toch naar de klant kunnen.” Corinda: “Ik lijk veel op mijn vader en werk ook graag met mijn handen. Daarnaast ben ik erg blij met mijn collega’s. Er zijn de laatste tijd erg veel mensen van mijn leeftijd die bij VDL MPC komen werken. We gaan soms samen naar de stad om een drankje te doen. Ik leer iedere dag nog nieuwe dingen. Ik ben de enige vrouw in de fabriek en vind het heerlijk om tussen de mannen te werken, antwoord Corinda. “Sinds dag één voel ik me als een vis in het water bij VDL. Ik ben heel blij met mijn team. Het werk is erg afwisselend “, aldus Ina.

Praten jullie thuis aan de eettafel nog door over VDL?
Corinda: “Mijn moeder en ik kletsen wat af en de sappige roddels over mijn vader hoor ik vaak via-via niet van hemzelf.” Ina: “De leuke anekdotes komen dan voorbij. Maar ik zal nooit iets vertellen wat met contracten te maken heeft en zij niet over de producten die ze maken of klanten waar ze voor werken.”

Hoe zien jullie de toekomst bij VDL?
Corinda: “Ik zou graag mijn MBO niveau 3 diploma halen. Samen met mijn leidinggevende ben ik aan het kijken wat de mogelijkheden zijn. Ina: “Ik zit helemaal op mijn plek en hoop hier nog lang te mogen blijven werken. De werkdruk ligt soms wat hoog, en daar moeten we voor waken.” Dick: “Door de steeds wisselende producten en snel veranderde markt is het werk uitdagender dan vroeger. Dat maakt het werk leuk.”

Top